1u54 en jawel, ik ben fier 
En wat een sfeer, wat een ambiance, wat een taferelen…. U houdt het niet voor mogelijk in welke gekke outfits mensen 20km trachten te lopen, maar ook chapeau voor alle mensen die liepen ten voordele van een goed doel -en dat waren er héél wat!!-
Nog mensen onder jullie die er waren?
Applaus!
Zondag is het zo ver, dan loopt geraakt de 20km door Brussel! Hoe is het zover kunnen komen vraag ik me zo stilletjes af…
Een jaar geleden was ik nog mijn geruste ’ik raak buiten adem na enkele trappen’ zelve, en nu..
20 km!
Leuke bijwerkingen zijn de hopen energie en de gesmolten kilo’s
Binnenkijken in mijn hoofd, verdwalen in mijn hart…
Gelukkig worden van zoveel dromen, vergeet de vastgeroeste woorden…
Leve het leven *applaus*
Hoe jammer dat een wereldbefaamde wedstrijd zo weinig aandacht krijgt…
En hoe fantastisch dat één Belg een plaatsje naar de finale heeft kunnen bemachtigen… http://www2.vrtnieuws.net/cm/vrtnieuws.net/cultuurmedia/kunsten/070520_Liebrecht_Vanbeckevoort_finale
Mensen die niet beroepshalve niet bezig zijn als uitvoerend klassiek muzikant, beseffen volgens mij soms niet hoeveel uren, uren, uren bloed, zweet en tranen er in de muziek kruipt, en tis toch zo schoon…
Daarom allen daarheen op zaterdag 2 juni!
Laten we taart aanrukken -met vele kaarsjes-, muziek spelen tot in de vroege uren, onze dorst laven met champagne, laten we eten tot we rollen…Ja, het is feest!
Leve google en het ruimtemeisje
(Leve de ironie)
Nog jaartje studeren en dan, jawel dan…
Dan zoekt geraakt ver(de)re oorden op, een jaartje ontwikkelingswerk in Afrika…
Als kind blonken m’n ogen al: l’Afrique, c’est moi…
Ik ben nog groen achter mijn oren, ongeduldig, vol idealen, vol idioot vertrouwen,… en heel stilletjes droom ik van mijn leven daar, maar hou me vast…
Dat mijn hart het warm krijgt, dat ik het bloed voel stromen in mijn aders, dat ik me voel alsof ik de Mount Everest kan beklimmen, dat ik flipflaschischwu knettergek word als zij zo met je speelt, dat ik dan transformeer in een gemeen schepsel dat liefst het meisje-dat-denkt-dat-ze-je-mag-kussen vierendeel en daarna kook in een vieze heksenbrei, dat ik smelt -letterlijk- wanneer je me eventjes aankijkt, dat ik wou zeggen:ik hou van je maar dat het veel te grote woorden zijn, dan maar: ik vind je wel heel erg leuk…
Mijn dinoneefje zei vandaag: “Tantje, kijk eens buiten…”
Geraakt kijkt buiten en ziet niets speciaals… “Euh ja?”
Zegt het dinoneefje:”Mijn onzichtbare dino -van tien meter hoog en vijf meter breed- staat in de tuin!!”
Door te weinig slaap en teveel feest voel ik me vandaag precies een vrachtwagen, of een zieke eend, of een kapotte autoband, of slagroomtaart die te lang in de zon heeft gestaan, of een gekreukte rok, of een gesmolten ijsje,… en zeggen dat ik nu nog 6u moet gaan werken…
