na een dagje winkelen in mijn stad met de mama
kleren zijn pleisters op de wonden, koffie als zalf voor het hart, moeders lieve woorden als anti-depressivum…
ik ben niet alleen
ik hoef niet te trillen
te schreeuwen
te janken
te tieren
te krabben
…
ik geraak er wel?
Kent ge da, een uitgewrongen zeemvel?
Zo lag ik 24 u in mijn bed, tot een lieve jongen besloot dat het genoeg was geweest, me bijeennam, naar het nabijgelegen zwembad bracht en me daar -meer, sneller- heen en weer liet ploeteren…
En bij elke slag groeide mijn geloof weer -en mijn ongeloof- en bij elke slag werd ik iets groter en sterker.. Diezelfde namiddag zag ik vier wenende onbekenden en ik werd sterker -want ik ben niet alleen-
alleen, nu weer
‘ de doeken vallen’
Dat liefde een illusie is die we gezamenlijk in stand houden- dat eeuwig niet bestaat- dat de wereld zo echt is- dat het makkelijker is te plooien dan te vechten- dat soep niet altijd warmte geeft- dat vriendschap soms je hart verbrandt-
Dat ik dit niet ben, maar dat melancholie en treurnis me omarmend naar elders sleuren…
Gevecht binnen in mij
Het sleurt me van hoop naar wanhoop
Het snijdt me middendoor
Stukjes ik
lieve mezelf,
je denkt liever niet teveel aan jezelf, liever stel je het geluk van anderen voorop, want der zijn toch mensen die het zo slecht hebben -en hoe goed heb jij het niet, zoveel kansen, zoveel keuzes- en tracht liever hen te helpen, toe, lacht en ge voelt u zoveel schoner, ge maakt de mensen zoveel schoner.. zet uw zorgen aan de kant, steek ze in een potje -want tis toch zo relatief, als ge geld hebt om een koffietje te gaan drinken, als ge kunt gaan feesten, ge kunt de wereld verkennen, ge kunt op kot in uw roze pyjama naar beneden sloffen om de krant en dan met een boterham aan de dag beginnen, ge kunt muziek maken, ge kunt naar huis gaan en uw mama vragen of ze aub nog eens witloof wil klaarmaken, ge kunt gaan zwemmen tot 22u met vrienden,…- en doet dat potje toe, liefst helemaal, en laat het toe…
en dan? de symptonen… ge wordt moe en ge hebt geen zin om iets te doen, ge bent bang om te denken aan jezelf want tis makkelijker om aan een ander zijn miserie te denken…
dat je het niet weet maat, echt nie weet… ge voelt u precies nen uitgedroogde hamburger en ge vindt die vies…
zitten de idealen mee in da potje?
En jawel, ook geraakt blijft niet koud bij het zoveelste bericht over de opwarming van de aarde, de vervuiling,…
daarom deze energiebesparende tip: op een donkere, koude winteravond…zet de verwarming uit, doof de lichten, kruip met uw lief onder een lekkere dons met kaarsjes en een warme chocomelk 
Hoe een leven vol mogelijkheden, zoveel kansen, zoveel keuzes, zoveel opties,… moeilijk wordt..
Niet problematisch moeilijk, maar moeilijk in die zin, wat zal ik kiezen, waarop baseer ik mijn keuze, wat zijn de gevolgen en ondertussen van hier naar daar jumpen!
Misschien moet ik wel eens heel stilletjes luisteren naar mijn hoofdje, misschien…
