G E R A A K T

weemoed:

onzichtbaar

getouwtrek

aan een

stilstaand

hart

…of hoe het prinsje een ijsje werd…

met dank aan Skriabin

Omdat rijmen me niet bepaald vergaat, en het wensen zo nergens op slaat, zal ik het simpel houden…

ik wens jullie het volgende in 2008:

sneeuw voelen kraken onder uw tenen, een stapel geurende pannenkoeken, poolijs life, warme kleren, zacht haar om door te wrijven, vrienden zoals die van mij, zotte gedachten, een gigantische kater na die zalige avond op café, een horizon, soep, een krant & een goede tas koffie ’s morgens, een ondeugende blik, een groepsknuffel, een doelpunt, een film die zo schoon is dat ie in uw hoofd kruipt, chocolade als medicijn, vleugels, een glimlach van een vrouw opt perron, een berg om te beklimmen, een lief waar je ’s nachts dicht tegenaan kan kruipen, een grapjesmachine in uw hoofd, eventjes iemands pijn verlichten, schone boeken, reizen, minstens elke dag de slappe lach, uzelf de meest sexy persoon op deze aardkloot vinden, het gevoel na 20 km te hebben gelopen, liedjes zingen op je fiets -liefst zo vals mogelijk-, de Hongaarse dansen van Brahms, voor paashaas mogen spelen, een concert geven met een tandenborstel micro, een paar vallende sterren, iemand die van je houdt,  een lege maag die gevuld wordt met je lievelingsgerecht, een warme douche, een inzicht, de geur van verse wafeltjes, champagne op oudejaar, solidariteit, een oeverloos engagement, een gangbang met vijftien exotische sloeries, een ontdekking, een revelatie, kilo’s humor, de armen voelen die je dragen, het vinden van woorden die exact willen zeggen wat jij bedoelt op dit ogenblik…

Gelukkig nieuwjaar!   

Zachtjes trillend

stap ik

            -met jou-

beetje beneveld

de horizon

in.

Waar ik de laatste maanden mee bezig ben, mijn eindproject aant conservatorium…

Parkeerterreinenblues, muziektheater, van 20 tot 23 december in de Rode Pomp in Gent om 20u30

En u bent welgekomen

‘ Je hebt het krijt, het paleozoicum, maar nu is het aan ons, en minstens even lang :)’

 stilte

Vaststelling:

1. Mijn brein interpreteert de perceptie, zoals bij iedereen

2. Helaas belemmerde een vreemde kronkel mijn brein van het waarheidsgetrouw interpreteren van die perceptie

Gevolg:

1. Een verstoorde perceptie

2. Foute beslissingen + dito handelingen door (on)bewuste zelfcensuur

Besluit:

Hij heeft twee jaar op me gewacht, ik was twee jaar naar hem op zoek..

Ik til met mijn linkerhand mijn rechter op

ik leg die op mijn buik -zachte warmte-

ik sla mijn armen om me heen

ik spring

ik spring

spring

spring

(Dat ik verdorie veel meer in mij heb en dat me wentelen in tranen en slechte herinneringen echt niet helpt…)

Just wanna see the magic in my eyes…

Een notatiesysteem voor gedachten… Zo eentje waarbij alles direct geanalyseerd en in een schuifje gestopt wordt -veilig opgeborgen-…

Wat dacht u daarvan?

Dat ik een beetje vastzit, vast in een patroon van handelingen, van dezelfde mensen, van vaste gebruiken, van veel schoolwerk, van idiote gewoontes,…

Dat ik eruit wil, maar de ontsnapping pas voor volgend jaar gepland staat

In mijn eigen kooi me aan koffie warmend…